Met het oog op de toekomst

Op de stoel van Francien van Berlicum

In de rubriek Op de stoel van….maken we kennis met enkele leden van de gemeenteraad van Mill en Sint Hubert. Wat houdt het werk van een raadslid in, waarom word je raadslid en wat is een belangrijke inspiratiebron. Ook de combinatie met hun dagelijkse werk, hobby’s en gezin staat in de verhalen centraal. In deze eerste editie vertelt Francien van Berlicum, raadslid van de Vier Kernen Partij (V.K.P.) en lid van de commissie Samenleving en Bestuur, waarom de raadstoel ‘niet (om) stil (te) zitten’ is.

Volkomen onverwacht krijgt Francien van Berlicum in 2006 een zetel in de gemeenteraad van Mill en Sint Hubert: “Een paar maanden voor de verkiezingen was ik pas lid geworden van de V.K.P. Ik stond wel op de kieslijst maar niet op een verkiesbare plaats. Ik dacht op dat moment dan ook meer aan het werk in de achterban van de fractie of als burgercommissielid. De verrassing was dus erg groot toen ik door een grote hoeveelheid stemmen op mij persoonlijk tóch in aanmerking kwam voor een zetel. Mooi dat mijn dorp Wilbertoord zoveel vertrouwen aan mij gaf en dat ik ook van de fractie van de V.K.P. de kans kreeg om dit in mij gestelde vertrouwen waar te maken.”

Voordat ze ‘ja’ zegt overlegt ze natuurlijk wel even met haar thuisfront: “Mijn gezin is m’n alles. Ik wist dat het raadswerk wel wat tijd in beslag zou gaan nemen en zonder de steun van mijn gezin wilde ik daar niet aan beginnen. Maar het thuisfront zei onmiddellijk: ‘DOEN mam’.”

Niet stilzitten maar doen

Dat DOEN staat overigens altijd centraal in het raadswerk van de enthousiaste Wilbertoordse. ‘Ik ben een type dat niet goed tegen onrechtvaardigheid kan, vind dat regels voor iedereen dienen te gelden. Ik wil mijn stem laten horen als ik het ergens niet mee eens ben, maar wil me ook voor belangrijke zaken inzetten. Ik ben een echte regelneef en wil actief bezig zijn met onderwerpen die dorps- en gemeentegenoten aangaan. Ik wil DOEN en dat kan ik nu ik in de gemeenteraad zit.”

Persoonlijk contact

Ze vindt het dan ook leuk dat de inwoners van Wilbertoord en de andere kernen haar steeds vaker weten te vinden. Juist die rol van volksvertegenwoordiger is haar op het lijf geschreven: “Raadslid ben je niet alleen tijdens de raadsvergadering, gelukkig niet. Ik vind het leuk dat dorpsgenoten een beroep op mij doen. Soms komen ze naar mij toe met praktische vragen. Maar ook gaan ze met mij in gesprek over de onderwerpen die echt leven in het dorp. Juist dat persoonlijke contact maakt voor mij het raadswerk heel waardevol.”

Combineren

Het werk voor de gemeenteraad neemt gemiddeld wekelijks 12 uur tijd in beslag. Daarnaast heeft Francien ook nog een parttime baan (24 uur per week) als telefoniste/receptioniste/administratief medewerkster bij een bedrijf in Boxmeer. Druk, maar wel te combineren vindt ze zelf. Zeker nu haar kinderen volwassen zijn. “Vooral in de periode vóór de commissie- en raadsvergadering (beiden eens in de zes weken) ben ik druk bezig. Ik wil echt alle stukken van A tot Z lezen. Daarnaast bezoek ik veel bijeenkomsten over actuele onderwerpen en informatieavonden in het gemeentehuis. Zo ben ik goed geïnformeerd en kan ik over veel onderwerpen meepraten.”

De menselijke kant

De onderwerpen die te maken hebben met burgerzaken hebben vooral haar aandacht. De ‘menselijke’ kant van het raadswerk, noemt ze dat zelf. “Ik vind het erg belangrijk dat er goede voorzieningen en volop mogelijkheden zijn voor al onze inwoners. Zorg voor jong én oud. Daarom ben ik erg gelukkig met het jeugdbeleid dat tijdens de afgelopen raadsperiode vorm heeft gekregen. En dat ik bij de invoering van de WMO mijn steentje heb kunnen bijdragen.” Ook de onderwerpen die in de Commissie Grondgebiedzaken aan de orde komen volgt ze op de voet.

Persoonlijk paspoort

Naam: Francien van Berlicum

Politieke partij: Vier Kernen Partij (V.K.P.)

Raadslid sinds: maart 2006

Naast raadslid ook: Moeder van Koen, Leonie en Tom en echtgenote van Math

   Parttime telefoniste/receptioniste/administratief medewerkster

• Actief in het verenigingsleven van Wilbertoord

Tijdsbesteding aan raadswerk:

De tijd is afhankelijk van je eigen invulling. Ik lees bijna alle stukken van A tot Z en ben ook vaak aanwezig bij bijeenkomsten in het gemeentehuis. Gemiddeld kost mij het raadswerk zo’n 12 uur per week. Maar afgezien van vergaderingen en bijeenkomsten kun je voor een groot deel zelf bepalen wanneer je tijd aan het raadswerk besteed

Niet stilzitten want…

"Voor de leefbaarheid van kleine dorpen zijn bepaalde voorzieningen erg belangrijk. Daarom heb ik ook gepleit voor het behoud van onze dorpswinkel en me ingezet voor de totstandkoming van het vrij liggend fietspad aan de Weth. Lindersstraat. Ook blijf ik aandacht vragen voor woningbouw, met name in de kernen, zodat onze jeugd niet naar elders hoeft te vertrekken. Voor de toekomst is er dus nog voldoende te doen".

Tip voor toekomstige raadsleden

Ben proactief en kijk verder dan je neus lang is naar je omgeving

Op de stoel van Sjors van Kempen

In de rubriek Op de stoel van….maken we kennis met enkele leden van de gemeenteraad van Mill en Sint Hubert. Wat houdt het werk van een raadslid in, waarom word je raadslid en wat is een belangrijke inspiratiebron. Ook de combinatie met hun dagelijkse werk, hobby’s en gezin staat in de verhalen centraal. In deze zesde editie vertelt Sjors van Kempen, fractievoorzitter van de V.K.P. , waarom de raadsstoel ‘niet (om) stil (te) zitten’ is.

Sjors van Kempen heeft een druk bestaan. Hij geeft fulltime leiding aan zo’n 30 medewerkers als teamleider bij IBN-Groen. Hij runt samen met zijn broer een bedrijf met akkerbouw en boomteelt, sport fanatiek, is actief in het verenigingsleven en vader van drie kinderen. Naast dit alles doet hij het ook het raadswerk vol overgave. “Ik ben geen stilzitter maar een doener. Handen uit de mouwen, dat past bij mij. Als je iets wilt veranderen, moet je daar ook zelf actief mee bezig zijn. Ik wil concreet iets betekenen voor de gemeente waarin ik leef. En dat kan in de gemeenteraad!

Inleven

Voor Sjors is het begin van zijn politieke loopbaan een logisch vervolg op de verschillende bestuursfuncties die hij eerder bekleedde. Zo was hij jaren actief voor de ZLTO. “Ook toen was ik veel bij de gemeente te vinden, maar dan aan de andere kant van de tafel. Er waren niet altijd gelijke belangen, dus soms kwam daar de vuist op tafel. Dat ik ook aan de andere kant van de tafel heb gezeten, helpt me nu bij mijn werk als fractievoorzitter. Ik kan me daardoor goed inleven.”

Meedenken en meewerken

“Het werken in de politiek begint daarnaast vaak met een stukje eigen belang”, legt de fractievoorzitter verder uit. “Ik wil graag zelf een bijdrage leveren aan een fijne leefomgeving voor mijn kinderen, een plek waar ze onbezorgd kunnen opgroeien en waar ze ook later prettig kunnen wonen en werken. In de gemeentepolitiek kun je volop meedenken en meewerken aan de toekomst van je buurt, je dorp of je gemeente.”

Leefbaarheid vindt de fractievoorzitter echter niet alleen iets wat de gemeente voor elkaar moet krijgen. “Daar hebben inwoners ook een eigen verantwoordelijkheid.”

Belangen van inwoners

De V.K.P. bestaat nu zeven jaar. “In onze partij zijn en blijven de kernen goed vertegenwoordigd. Dat is belangrijk want door met beide benen in die maatschappij te staan, weet je heel goed wat er leeft. Je vertegenwoordigt tenslotte de belangen van alle inwoners.” Sjors kijkt te tevreden terug op deze raadsperiode. “We hebben belangrijke besluiten genomen. De grote projecten zijn gestart. Je probeert als partij dingen concreet te veranderen. Zo worden de inwoners nadrukkelijker betrokken bij de besluitvorming. En dat is tenslotte waar we het allemaal voor doen.”

Persoonlijk paspoort

Naam: Sjors van Kempen

Politieke partij: VKP

Raadslid sinds:1998

Naast raadslid ook:

Teamleider IBN Groen

Zelfstandig ondernemer in akkerbouw en boomteelt.

Actief in het verenigingsleven

Vader van drie kinderen

Niet stilzitten want…

Als je iets wilt veranderen, moet je er zelf actief mee bezig zijn.

Tip voor toekomstige raadsleden

Door met beide benen in de maatschappij te staan, weet je goed wat er leeft. Durf keuzes te maken.

Politiek dier en mantelzorger: Herman Wijdeven

 Langenbomenaar Herman Wijdeven (67) is na Dick Blokland (Beers) de oudste wethouder van het Land van Cuijk. En hij gaat door. „Ik doe dit zo graag.”

Pas mogen stoppen met werken op je 67ste? Die discussie is niet aan HermanWijdeven besteed.
  Hij is nu 67 en wil er dolgraag nog eens vier werkjaren aan vastknopen. Als wethouder, welteverstaan, van de gemeente Mill en Sint Hubert. Na de raadsverkiezingen van maart hoopt hij voor een derde termijn op het pluche te komen.
  „Wat doe je nu Herman? Ga je verder?” Wijdeven zucht even. Het is hem de laatste tijd vaak gevraagd.
  Nu de VierKernenPartij ( VKP) heeft aangegeven metWijdeven als lijsttrekker de komende verkiezingen in te gaan, kan hij het eindelijk van de daken schreeuwen.
  „En van harte hoor. Ik ben een politiek dier. Dat zit er nu eenmaal in. Ik doe dit zo graag.”
  DatWijdeven zo vaak de vraag kreeg of hij door zou gaan, heeft niet louter met zijn leeftijd te maken. Zijn vrouw Diny speelt daarin de belangrijkste rol. Zij lijdt aan retinitis pigmentosa (RP), een erfelijke oogaandoening, waarbij delen van het netvlies afsterven wat op den duur volledige blindheid tot gevolg heeft.
  Inmiddels heeftWijdevens vrouw dat laatste stadium bereikt. De woning is volledig aangepast aan haar handicap en Herman Wijdeven is inmiddels uitgegroeid tot een volleerd mantelzorger.
  „ Hij zal nu wel stoppen om zijn vrouw te kunnen helpen, zullen buitenstaanders denken. Maar dat wil ze helemaal niet. De directe omgeving weet dat ook. Ze staat voor 400 procent achter mijn besluit. Ze spoort me aan, moedigt me aan om verder te gaan. Natuurlijk ben ik vaak weg. Maar ze zegt ook dat ik als raadslid vaker weg was dan nu als wethouder. Daarbij kan ze zich erg goed alleen redden. Ze heeft zich helemaal op haar blindheid in kunnen stellen.
  Ze kan nog dingen op de computer doen en in de tv zit een vertaalmachine die Engels direct in Nederlands omzet. Het is een optimistisch type met veel humor.”
  Wijdeven is de vriendelijkheid zelve, een soort ideale schoonvader, makkelijk pratend, open blik, gemoedelijk, met iedereen op goede voet. Bepaald geen eigenschappen om ruim dertig jaar het onvermijdelijke gekonkel en machtsstrijd binnen de lokale politiek te kunnen overleven. „Misschien niet, maar ik ben eerlijk, mag ik wel zeggen, toegankelijk. Mensen mogen me altijd aanspreken. Daar ben ik voor. Uitnodigingen zijn goed aan mij besteed. Ik ga overal naar toe.
  De bestuurlijke hectiek past bij mij. Ik functioneer het beste onder druk. En het is bij mij ja of nee. Ik ontloop niemand Als ik het zat ben sla ik met de vuist op tafel, hoor. Maar non verbaal ben ik het sterkst. Als ik niet praat ben ik het duidelijkst. ” Pas op z’n zestigste werdWijdeven wethouder. Als het aan hemzelf had gelegen was dat acht jaar eerder gebeurd. Dorpslijst Langenboom haalde 4 van de 13 zetels en Wijdeven was klaar voor het college. Maar bij een interne machtsstrijd werd de veehouder zonder pardon als kandidaat-wethouder aan de kant geschoven. Hij gaf niet op. „Ik was al lang raadslid en wilde per se die andere kant meemaken.” Dat lukt hem alsnog in 2002.”
  Niet lang daarna doekteWijdeven zijn veebedrijf op. „Dat was niet meer te combineren. Het bedrijf stond midden in Langenboom, niet bepaald een ideale plaats en er was geen opvolger. Dat alles maakte het besluit eenvoudiger.”
  Wijdeven is een Langenbomenaar in hart en nieren, was 22 jaar trainer bij voetbalclub SES en rent nog elke zondag als scheidsrechter rond over de velden van de Kogelberg. De klassieke dorpenstrijd tussen Mill en Langenboom merkt hij nog altijd. Niet alleen in de sport. „Maar ik ben natuurlijk wethouder voor de hele gemeente.
  Dat zit ook in de partijnaam opgesloten. In Mill schieten mensen me wel eens aan om te zeggen dat ze me best een aardige vent vinden. Maar dat ik uit Langenboom kom, nee, dat vinden ze maar niks. Die strijd, die frictie, dat is er nog altijd. Ja, dat zit best diep. Overigens drie van de vier collegeleden komen uit Langenboom. Ha, ha.” Maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn voor de wethouderWijdeven. Het steeds moeilijker accepteren van besluiten, de vele bezwaren die er steeds meer lijken te komen, het geklaag bij info-avonden, dat staat hem tegen. Mensen zijn mondiger en de kennis buiten het gemeentehuis is soms hoger dan binnen. „Ik heb toch veel moeite met mensen die naar hier komen, zonder zich op de hoogte stellen van de situatie waarin ze terechtkomen. En dan de rust niet vinden waarop ze hadden gehoopt. Klagen met goede argumenten, oké. Maar daarna moeten er knopen doorgehakt.”
  Over watWijdeven in 2014 doet als de volgende raadsverkiezingen zich aandienen, is hij glashelder.
  „ Stoppen. Zondermeer. Dan zal VKP-fractieleider Sjors van Kempen het wel overnemen. Hij vindt zich nu nog te jong. Als hij dit jaar wel beschikbaar was geweest? Tja, dat had nog een mooie strijd tussen ons kunnen worden. Ha, ha.”

Harrie Cillessen Burgercommissielid V.K.P

Ik ben Harrie Cillessen, gehuwd met Bea van Daal en woonachtig aan de Wethouder-Lindersstraat in Wilbertoord. We hebben samen twee kinderen Thijm en Carmen. Ik ben in 1983 in Wilbertoord komen wonen, en heb me daar aangesloten bij diverse verenigingen: Van de A.K.M. in Wilbertoord ben ik 30 jaar lid geweest waarvan de laatste 5 jaren als voorzitter. Al 23 jaar ben ik lid van  de E.H.B.O. vereniging  waarvan de laatste 8 jaren tot op heden  als voorzitter. Verder ben ik al 22 jaar lid van de L.OT.U.S. vereniging waarvan ik al die jaren het secretariaat  heb gehad tot op heden en ook ben ik al 10 jaar voorzitter en instructeur.Sinds 5 jaar ben ik deelnemer  van de beheercommissie in de parochie Wilbertoord, waarvan de laatste  3 jaren als voorzitter. Daarnaast ben ik bestuurslid van de Pastorale  Eenheid regio Mill.

Voor mijn werk heb ik 28 jaar  gewerkt bij Emgas als vertegenwoordiger in Propaangas. In 2007 ben ik samen met mijn vrouw Bea een eigen bedrijf gestart in E.H.B.O., BHV, AED en L.O.T.U.S.  opleidingen en herhalingen.

De V.K.P. heeft mij benaderd of ik interesse had om bij de VKP te komen. Ik heb diverse bijeenkomsten  bijgewoond en me laten informeren over de gemeentepolitiek. Nu is mij gevraagd om namens de V.K.P. als burgercommissielid toe te treden in de commissie SABES  (Samenlevingszaken en Bestuur). Ik heb daar een volmondig Ja op gezegd omdat het me interesseert en omdat ik me thuis voel bij de  V.K.P.